خانه طباطبایی
شیوه ساخت خانه طباطبایی ها از گودال باغچه و معماری درونگرا و حجاب دار بهره برده و کلیه ی اجزای آن به صورت متقارن ساخته شده است.در شیوه ی گودال باغچه خانه را در موقعیتی گود و حدود یک طبقه پایین تر از سطح زمین می سازند. معماران این شیوه را بیشتر در مناطق کویری و برای تامین خاک مورد نیاز برای ساخت خشت های بنا، سهولت امکان دسترسی به آب قنات، عایق کردن خانه در برابر حرارت و صدا و افزایش مقاومت در برابر زلزله به کار می گیرند.
در شیوه درونگرا بیشتر به فضای درونی خانه توجه می شود و نمود بیرونی ساختمان از کوچه چندان جالب توجه نیست. استفاده از این شیوه در گذشته و به ویژه در مناطق کویری ایران بسیار مرسوم بوده و ریشه در اعتقادات مردم داشته است. آنها اعتقاد زیادی به چشم خوردن داشتند و به همین دلیل سعی می کردند که نمود بیرونی خانه هایشان خیلی به چشم نیاید. از سوی دیگر صاحبان خانه های مجلل بسیار مردمی رفتار می کردند و معتقد بودند که شکوه بیرونی خانه نوعی به رخ کشیدن ثروت محسوب می شود.در معماری حجاب دار از محیط بیرونی خانه به درون آن دید وجود ندارد و ارتباط بصری مستقیم فضاهای داخل با فضای شهری کاملا قطع می شود تا ساکنان خانه به راحتی در آن زندگی کنند. با به کارگیری این شیوه کلیه پنجره های خانه به فضاهایی همچون حیاط و ایوان های سرپوشیده باز شده و این فضاها را به بهترین شکل آراسته می شوند.این خانه سه بخش مجزا و مستقل دارد اما معمار آن به شیوه ای هنرمندانه، هر سه را به یکدیگر مرتبط ساخته است. به طور کلی ۴۰ اتاق، ۴ حیاط، ۴ سرداب (زیرزمین) و ۳ بادگیر در آن وجود دارد. از میان ۴ حیاط، یک حياط مرکزی متعلق به قسمت بيرونی و دو حياط متعلق به اندرونی و يک حياط متعلق به خدمه بوده و آب مورد نیاز ساکنان نیز از ۲ رشته قنات به نام های دولتآبادی و نصرآبادی تامین می شده است.

خانه طباطبایی
شیوه ساخت خانه طباطبایی ها از گودال باغچه و معماری درونگرا و حجاب دار بهره برده و کلیه ی اجزای آن به صورت متقارن ساخته شده است.در شیوه ی گودال باغچه خانه را در موقعیتی گود و حدود یک طبقه پایین تر از سطح زمین می سازند. معماران این شیوه را بیشتر در مناطق کویری و برای تامین خاک مورد نیاز برای ساخت خشت های بنا، سهولت امکان دسترسی به آب قنات، عایق کردن خانه در برابر حرارت و صدا و افزایش مقاومت در برابر زلزله به کار می گیرند.
در شیوه درونگرا بیشتر به فضای درونی خانه توجه می شود و نمود بیرونی ساختمان از کوچه چندان جالب توجه نیست. استفاده از این شیوه در گذشته و به ویژه در مناطق کویری ایران بسیار مرسوم بوده و ریشه در اعتقادات مردم داشته است. آنها اعتقاد زیادی به چشم خوردن داشتند و به همین دلیل سعی می کردند که نمود بیرونی خانه هایشان خیلی به چشم نیاید. از سوی دیگر صاحبان خانه های مجلل بسیار مردمی رفتار می کردند و معتقد بودند که شکوه بیرونی خانه نوعی به رخ کشیدن ثروت محسوب می شود.در معماری حجاب دار از محیط بیرونی خانه به درون آن دید وجود ندارد و ارتباط بصری مستقیم فضاهای داخل با فضای شهری کاملا قطع می شود تا ساکنان خانه به راحتی در آن زندگی کنند. با به کارگیری این شیوه کلیه پنجره های خانه به فضاهایی همچون حیاط و ایوان های سرپوشیده باز شده و این فضاها را به بهترین شکل آراسته می شوند.این خانه سه بخش مجزا و مستقل دارد اما معمار آن به شیوه ای هنرمندانه، هر سه را به یکدیگر مرتبط ساخته است. به طور کلی ۴۰ اتاق، ۴ حیاط، ۴ سرداب (زیرزمین) و ۳ بادگیر در آن وجود دارد. از میان ۴ حیاط، یک حياط مرکزی متعلق به قسمت بيرونی و دو حياط متعلق به اندرونی و يک حياط متعلق به خدمه بوده و آب مورد نیاز ساکنان نیز از ۲ رشته قنات به نام های دولتآبادی و نصرآبادی تامین می شده است.



برای دیدن عکسها و مقالات بیشتر درباره معماری و طراحی نما بنا های تاریخی کاشان به لینک زیر مراجع فرمایید
تور معمارانه نوروزی : کاشان نگین کویر